Шеърҳо бо теги: ишқи илоҳӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ишқи илоҳӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гардун камаре зи умри фарсудаи мост,
Гардун камаре зи умри фарсудаи мост, Дарё асаре зи ашки олудаи мост. Дӯзах шараре зи ранчи беҳудаи мост, Фирдавс даме зи вақти осудаи мост.
Ё раб, ғами он чи ғайри ту дар дили мост,
Ё раб, ғами он чи ғайри ту дар дили мост, Бардор, ки беҳосилӣ аз ҳосили мост. Алҳамд, ки чун ту раҳнамое дорем, К-аз гумшудагонем, ки ғам манзили мост.
Мо куштаи ишқему ҷаҳон маслахи мост,
Мо куштаи ишқему ҷаҳон маслахи мост, Мо бе хуру хобему ҷаҳон матбахи мост. Моро набувад ҳавои фирдавс аз он-к Сад мартаба болотар аз он дӯзахи мост.
Дӯзах шараре зи оташи синаи мост,
Дӯзах шараре зи оташи синаи мост, Ҷаннат асаре з-ин дили ганҷинаи мост. Фориғ зи биҳишту дӯзах, эй дил, хуш бош Бо дарду ғамаш, ки ёри деринаи мост.
Исёни халоиқ арчи саҳро-саҳрост,
Исёни халоиқ арчи саҳро-саҳрост, Дар пеши инояти ту як барги гиёст. Ҳарчанд гуноҳи мост киштӣ-киштӣ, Ғам нест, ки раҳмати ту дарё-дарёст.
Кардам тавба, шикастияш рӯзи нахуст,
Кардам тавба, шикастияш рӯзи нахуст, Чун бишкастам, ба тавбаам хондӣ чуст. Ақисса, зимоми тавбаам дар кафи туст, Як дам на шикастааш гузорӣ, на дуруст.
Аз Каъба раҳест то ба мақсад пайваст,
Аз Каъба раҳест то ба мақсад пайваст, В-аз ҷониби майхона раҳе дигар ҳаст. Аммо раҳи майхона зи ободонӣ Роҳест, ки коси май равад даст ба даст.
Аз бори гунаҳ шуд тани мискинам паст,
Аз бори гунаҳ шуд тани мискинам паст, Ё раб, чӣ шавад, агар маро гирӣ даст? Гар дар амалам он чи туро шояд, нест, Андар карамат он чи маро бояд, ҳаст.
Он ёр, ки аҳди дӯстдорӣ бишкаст,
Он ёр, ки аҳди дӯстдорӣ бишкаст, Мерафту манаш гирифта доман дар даст. Мегуфт: Дигарбора ба хобам бинӣ, Андар карамат он чи маро бояд, ҳаст.
Ман бандаи осиям, ризои ту куҷост,
Ман бандаи осиям, ризои ту куҷост, Торикдилам, нуру сафои ту куҷост? Моро ту биҳишт агар ба тоат бахшӣ, Ин байъ бувад, лутфу атои ту куҷост?
Гар толиби роҳи Ҳақ шавӣ, раҳ пайдост,
Гар толиби роҳи Ҳақ шавӣ, раҳ пайдост, Ӯ рост бувад бо ту, ту гар бошӣ рост. В-он гаҳ ки ба ихлосу ба дил гар софӣ, Ӯро бошӣ, бидон, ки ӯ низ турост.
Шириндаҳане, ки аз лабаш ҷон мерехт,
Шириндаҳане, ки аз лабаш ҷон мерехт, Куфраш зи сари зулфи парешон мерехт. Гар шайх ба куфри зулфи ӯ раҳ мебурд, Хоки раҳи ӯ бар сари имон мерехт.
Аз куфри сари зулфи вай имон мерехт,
Аз куфри сари зулфи вай имон мерехт, В-аз нӯши лабаш чашмаи ҳайвон мерехт. Чун кабки хироманда ба сад раъноӣ Мерафту зи хоки қадамаш ҷон мерехт.
Мерафтаму хуни дил ба роҳам мерехт,
Мерафтаму хуни дил ба роҳам мерехт, Дӯзах-дӯзах шарар зи оҳам мерехт. Меомадам аз шавқи ту бар гулшани кавн, Доман-доман гул аз нигоҳам мерехт.
Боз о, боз о, ҳар он чӣ ҳастӣ, боз о,
Боз о, боз о, ҳар он чӣ ҳастӣ, боз о, Гар кофару габру бутпарастӣ, боз о. Ин даргаҳи мо даргаҳи навмедӣ нест, Сад бор агар тавба шикастӣ, боз о.
Тасбеҳ малакрову сафо Ризвонро,
Тасбеҳ малакрову сафо Ризвонро, Дӯзах бадро, биҳишт мар неконро. Дунё Ҷамрову Қайсару Хоқонро, Ҷонон морову ҷони мо ҷононро.
Мансури Ҳалоҷ он наҳанги дарё,
Мансури Ҳалоҷ он наҳанги дарё, К-аз пунбаи тан донаи ҷон кард ҷудо, Рӯзе, ки «аналҳақ» ба забон меовард, Мансур куҷо буд?- Худо буд, Худо.
Гаҳ бар дари дайр менишонӣ моро,
Гаҳ бар дари дайр менишонӣ моро, Гаҳ дар раҳи Каъба медавонӣ моро. Инҳо ҳамагӣ лозимаи ҳастии мост, Хуш он ки зи хеш вораҳонӣ моро.
Ё раб, макун аз лутф парешон моро,
Ё раб, макун аз лутф парешон моро, Ҳарчанд ки ҳаст ҷурму исён моро. Зоти ту ғанӣ будаву мо мӯҳтоҷем, Мӯҳтоҷ ба ғайри худ магардон моро.
Он ишқ, ки ҳаст ҷузъи лоянфаки мо,
Он ишқ, ки ҳаст ҷузъи лоянфаки мо, Ҳошо, ки шавад ба ақли мо мадраки мо. Хуш он ки зи нури ӯ диҳад субҳи яқин, Моро бираҳонад зи зуломи шаки мо.
Аз зӯҳд агар мадад диҳӣ имонро,
Аз зӯҳд агар мадад диҳӣ имонро, Муртоз кунӣ ба тарки дунё ҷонро. Тарки дунё, на зӯҳди дунё, зеро-к Наздики хирад зӯҳд бихонанд онро.
Ё раб, зи карам даре ба рӯям бикушо,
Ё раб, зи карам даре ба рӯям бикушо, Роҳе, ки дар ӯ наҷот бошад, бинамо. Мустағниям аз ҳар ду ҷаҳон кун ба карам, Ҷуз ёди ту ҳар чӣ ҳаст, бар аз дили мо.
То дард расид чашми хунхори туро,
То дард расид чашми хунхори туро, Хоҳам, ки кашад ҷони ман озори туро. Ё раб, ки зи чашм захми даврон ҳаргиз Дарде нарасад наргиси бемори туро.
Дар Каъба агар дил суи ғайр аст туро,
Дар Каъба агар дил суи ғайр аст туро, Тоат ҳама фисқу Каъба дайр аст туро. В-ар дил ба Худову сокини майкадаӣ, Май нӯш, ки оқибат ба хайр аст туро.
Дунё гузарон, меҳнати дунё гузарон,
Дунё гузарон, меҳнати дунё гузарон, Не бар падарон монаду не бар писарон. То битвонӣ, умр ба тоат гузарон, Бингар, ки фалак чӣ мекунад бо дигарон.