Шеърҳо бо теги: танҳоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «танҳоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То гирди рухи ту сунбул омад берун,
То гирди рухи ту сунбул омад берун, Сад нола зи ман чу булбул омад берун. Пайваста зи гул сабза бурун меояд, Ин турфа, ки аз сабза гул омад берун.
Фарёд зи дасти фалаки оинагун,
Фарёд зи дасти фалаки оинагун, К-аз ҷавру ҷафои ӯ ҷигар дорам хун. Рӯзе ба ҳазор ғам ба шаб меорам, То худ фалак аз парда чӣ орад берун.
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун,
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун, Гирён чашмею ашк Ҷайҳун-Ҷайҳун. Коҳида танею шӯъла хирман-хирман, Ҳар шӯъла зи кӯҳи Қоф афзун-афзун.
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун В-аз гардиши ин сипеҳри хаспарвари дун Аз дида рухе, ҳамчу пиёла ҳама ашк, В-аз сина диле, ҳамчу суроҳӣ ҳама хун.
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман,
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман, З-андоза гузашт меҳнати ҷонии ман. Маъзурам, агар сухан парешон афтод, Маълум шавад магар парешонии ман.
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман,
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман, Сӯфӣ гӯяд, ки далқи пашминаи ман. Ошиқ гӯяд, ки дарди деринаи ман, Ман донаму ман, ки чист дар синаи ман.
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман,
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман, То кард пур аз ғусса даруни дили ман. Зинҳор, агар дилам намонад рӯзе, Аз дида талаб кунед хуни дили ман.
Эй нола, гарат дамест, изҳоре кун,
Эй нола, гарат дамест, изҳоре кун, В-он ғофили мастро хабардорӣ кун. Эй дасти муҳаббати вилоят, бадар ой, В-эй ботини шаръи дӯстӣ, коре кун.
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун,
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун, Аз фазлу карам дарди маро дармон кун. Бар ман манигар, ки бекасу беҳунарам, Ҳар чиз, ки лоиқи ту бошад, он кун.
Дорам, гила аз дард, начандон чандон,
Дорам, гила аз дард, начандон чандон, Бо гиря тавон гуфт, на хандон-хандон. Дурру гуҳарам ҷумла ба тороҷ бирафт, Он дурру гуҳар чӣ буд? Дандон, дандон!
Рафтам ба табибу гуфтам аз дарди ниҳон,
Рафтам ба табибу гуфтам аз дарди ниҳон, Гуфто: Аз ғайри дӯст барбанд забон. Гуфтам, ки: Ғизо? Гуфт: Ҳамин хуни ҷигар. Гуфтам: Парҳез? Гуфт: Аз ҳар ду ҷаҳон.
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем,
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем, Дидем, ки хотират парешон кардем. Хуш бош, ки мо хӯй ба ҳиҷрон кардем, Бар худ душвору бар ту осон кардем.
Сармояи ғам зи даст осон надиҳам,
Сармояи ғам зи даст осон надиҳам, Дил барнаканам зи дӯст, то ҷон надиҳам. Аз дӯст, ки ёдгор дарде дорам, Он дард ба сад ҳазор дармон надиҳам.
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам,
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам, Васли ту мани бесарупо мехоҳам. Фарёду фиғону нолаам донӣ чист? Яъне ки туро, туро, туро мехоҳам.
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам,
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам, Мӯҳтоҷи бародарону хешон нашавам. Бе миннати халқи худ маро рӯзӣ деҳ, То аз дари ту бар дари эшон нашавам.
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам,
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам, Ҷуз шоду умедвору хуррам наравам. Аз даргаҳи ҳамчу ту кариме ҳаргиз Навмед касе нарафту ман ҳам наравам.
Ишқи ту зи хосу ом пинҳон чӣ кунам?
Ишқи ту зи хосу ом пинҳон чӣ кунам? Дарде ки зи ҳад гузашт, дармон чӣ кунам? Хоҳам, ки дилам ба дигаре майл кунад, Ман хоҳаму дил нахоҳад, эй ҷон, чӣ кунам?
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам,
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам, Бе дарду ситам одати ӯ медонам. Ҷуз ҷавру ҷафо одати он бадхӯ не, Ман шеваи ёри худ накӯ медонам.
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам,
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам, В-аз ҷумлаи сӯзу доғи бепоёнам Сӯзандатар он аст, ки чун мардуми чашм, Дар чашми манию диданат натвонам.
Аз ҳаҷри ту, эй нигор, андар норам,
Аз ҳаҷри ту, эй нигор, андар норам, Месӯзам аз ин дарду дам андар н-орам. То даст ба гардани ту андар н-орам, Оғушт ба хун чу дона андар норам.
Дар васли ту пайваста ба гулшан будам,
Дар васли ту пайваста ба гулшан будам, Дар ҳаҷри ту бо нолаву шеван будам. Гуфтам ба дуо, ки чашми бад дур зи ту, Эй дӯст, магар чашми бадат ман будам?
Дар кӯи ту ман сӯхтадоман будам,
Дар кӯи ту ман сӯхтадоман будам, В-аз оташи ғам сӯхтахирман будам. Оре, ҷоно, дӯш ба бомат будам, Гуфтӣ: Дузд аст. Дузд набуд, ман будам.
Умре ба ҳавас боди ҳаво паймудам,
Умре ба ҳавас боди ҳаво паймудам, Дар ҳар коре хуни ҷигар полудам. Дар ҳар чӣ задам даст, зи ғам фарсудам, Даст аз ҳама боздоштам, осудам.
Он дам, ки ҳадиси ошиқӣ бишнудам,
Он дам, ки ҳадиси ошиқӣ бишнудам, Ҷону дилу дидаро ба ғам фарсудам. Мепиндоштам, ошиқу маъшуқ дуянд, Чун ҳар ду якест, ман худ аҳвал будам.
Гар хок туӣ, хоки туро хок шудам,
Гар хок туӣ, хоки туро хок шудам, Чун хоки туро хок шудам, пок шудам. Ғам сӯи ту ҳаргиз гузаре менакунад, Охир чӣ ғамат, аз он ки ғамнок шудам?!