Аккос ба ман нигар, ки аксат, барҳақ рухи моҳтоб дорад

Аккос ба ман нигар, ки аксат, барҳақ рухи моҳтоб дорад, Ман акси дигар нахоҳамаш дид, зеро ки ҷилои тоб дорад. Мекӯшаму гӯш барнадорам аз ҳар сухане, ки боз гуфтӣ, Гӯё ба мисоли аспи бодпой, ҳар як суханат рикоб дорад. Мискинаму бо дили ғаниям, мегӯямат, эй каломи Яздон! Баргӯву балоғатe ба ман кун, чун нуқтаи ту китоб дорад. Асло накунам дароз ин лафз, чун мулки сухан хитоби ман нест, В-ар мешунавам сухан зи номат, гӯё ки ба ман хитоб дорад. Шоҳам, дили ман танӯри чоқ аст, ҳар равзанааш мадори ман нест, Гар оташи ишқи ту дарояд, тандӯри дилам шабоб дорад. Се-як сари назм гуфт Неру, бар он шаҳи мулки ин вилоят: "Волии дилам, валии Яздон, нури суханат ниқоб дорад."