Шеърҳо бо теги: ишқи илоҳӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ишқи илоҳӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар дӯзахам ар зулфи ту дар чанг ояд,
Дар дӯзахам ар зулфи ту дар чанг ояд, Аз ҳоли биҳиштиён маро нанг ояд. В-ар бе ту ба саҳрои биҳиштам хонанд, Саҳрои биҳишт бар дилам танг ояд.
Дил васли ту, эй меҳргусил, мехоҳад,
Дил васли ту, эй меҳргусил, мехоҳад, Айёми висол муттасил мехоҳад. Мақсуди ман аз Худой бошад васлат, Уммед чунон шавад, ки дил мехоҳад.
Як зарра зи ҳадди хеш берун нашавад,
Як зарра зи ҳадди хеш берун нашавад, Худбинонро маърифат афзун нашавад. Он фақр, ки Мустафо бар он фахр овард, Он ҷо нарасӣ, то ҷигарат хун нашавад.
Рӯзе, ки чароғи умр хомӯш шавад,
Рӯзе, ки чароғи умр хомӯш шавад, Дар бистари марг ақл мадҳуш шавад. Бо бедардон макун, Худоё, ҳашрам, Тарсам, ки муҳаббатам фаромӯш шавад.
Дар дил ҳама ширку рӯй бар хок чӣ суд,
Дар дил ҳама ширку рӯй бар хок чӣ суд, Бо нафси палид ҷомаи пок чӣ суд? Заҳр аст гуноҳу тавба тарёки вай аст, Чун заҳр ба ҷон расид, тарёк чӣ суд?
Мардони раҳаш майл ба ҳастӣ накунанд,
Мардони раҳаш майл ба ҳастӣ накунанд, Худбинию хештанпарастӣ накунанд. Он ҷо, ки муҷаррадони ҳақ май нӯшанд, Хумхона тиҳӣ кунанду мастӣ накунанд.
Бо шеру паланг ҳар кӣ омез кунад,
Бо шеру паланг ҳар кӣ омез кунад, Аз тири дуои фақр парҳез кунад. Оҳи дили дарвеш ба сӯҳон монад, Гар худ набурад, бурандаро тез кунад.
Ошиқ ҳама дам фикри ғами дӯст кунад,
Ошиқ ҳама дам фикри ғами дӯст кунад, Маъшуқ карашмае ки некӯст, кунад. Мо ҷурму гунаҳ кунему ӯ лутфу карам, Ҳар кас чизе ки лоиқи ӯст, кунад.
Мардони Худо зи хокдони дигаранд,
Мардони Худо зи хокдони дигаранд, Мурғони ҳаво зи ошёни дигаранд, Мангар ту аз ин чашм бад-эшон, к-эшон Фориғ зи ду кавну дар макони дигаранд.
Қавме зи хаёл дар ғурур афтоданд,
Қавме зи хаёл дар ғурур афтоданд, В-андар талаби ҳуру қусур афтоданд, Қавме муташаккиканду қавме ба яқин Аз кӯи ту дури дури дур афтоданд.
Сӯфӣ ба самоъ даст аз он афшонад,
Сӯфӣ ба самоъ даст аз он афшонад, То оташи дил ба ҳилате биншонад. Оқил донад, ки доя гаҳвораи тифл Аз баҳри сукуни тифл меҷунбонад.
Аз лутфи ту ҳеч банда навмед нашуд,
Аз лутфи ту ҳеч банда навмед нашуд, Мақбули ту ҷуз муқбили ҷовид нашуд. Меҳрат ба кадом зарра пайваст даме, К-он зарра беҳ аз ҳазор хуршед нашуд.
Эй дар ту аёнҳову ниҳонҳо ҳама ҳеч,
Эй дар ту аёнҳову ниҳонҳо ҳама ҳеч, Пиндору яқинҳову гумонҳо ҳама ҳеч. Аз зоти ту мутлақо нишон натвон дод, К-он ҷо ки туӣ, бувад нишонҳо ҳама ҳеч.
Габрест дар ин раҳам, ки пинҳонӣ нест,
Габрест дар ин раҳам, ки пинҳонӣ нест, Бардоштани сарам ба осонӣ нест. Имон-ш ҳазор дафъа талқин кардам, Ин кофирро сари мусулмонӣ нест.
Ҷоно, ба замини Ховарон хоре нест,
Ҷоно, ба замини Ховарон хоре нест, К-аш бо ману рӯзгори ман коре нест. Бо лутфу навозиши ҷамоли ту маро Дар додани сад ҳазор ҷон оре нест.
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест,
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест, Дарде батар аз воқиаи ҳиҷрон нест. Гар тарки видоъ кардаам, маъзурам, Ту ҷони манӣ, видоъи ҷон осон нест.
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест,
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест, Гирдоб дар ӯ чу дому киштӣ нафасест. Ҳар гӯши садаф ҳалқаи чашмест пуроб, Ҳар мавҷ ишорае зи абрӯи касест.
Эй дӯст, эй дӯст, эй дӯст,эй дӯст,
Эй дӯст, эй дӯст, эй дӯст,эй дӯст, Ҷаври ту аз он кашам, ки рӯи ту накӯст. Мардум гӯянд: Биҳишт хоҳӣ ё дӯст? Эй бехабарон, биҳишт бо дӯст накӯст.
Дар дард шаке нест, ки дармоне ҳаст,
Дар дард шаке нест, ки дармоне ҳаст, Бо ишқ яқин аст, ки ҷононе ҳаст. Аҳволи ҷаҳон чу дам ба дам мегардад, Шак нест дар ин ҳол, ки гардоне ҳаст.
Ишқи ту балои дили дарвеши ман аст,
Ишқи ту балои дили дарвеши ман аст, Бегона намешавад, магар хеши ман аст. Гуфтам, сафаре кунам, зи ғам бигрезам, Манзил-манзил ғами ту дар пеши ман аст.
Нардест ҷаҳон, ки бурданаш бохтан аст,
Нардест ҷаҳон, ки бурданаш бохтан аст, Нарродии ӯ ба нақши кам сохтан аст. Дунё ба масал чу каъбатайни нард аст, Бардоштанаш барои андохтан аст.
Ё раб, ту замонаро далеле бифирист,
Ё раб, ту замонаро далеле бифирист, Намрудонро пашша чу пиле бифирист. Фиръавнсифатон ҳама забардаст шуданд, Мӯсову асову рӯди Ниле бифирист.
Ё раб, сабаби ҳаёти ҳайвон бифирист,
Ё раб, сабаби ҳаёти ҳайвон бифирист, В-аз хони карам неъмати алвон бифирист. В-аз баҳри лаби ташнаи тифлони набот Аз синаи абр шири борон бифирист.
Олудаи дунё ҷигараш рештар аст,
Олудаи дунё ҷигараш рештар аст, Осудатар аст, ҳар кӣ дарвештар аст. Ҳар хар, ки бар ӯ зангею занҷире ҳаст, Чун беҳ нигарӣ, бор бар ӯ бештар аст.
Он оташи сӯзанда, ки ишқаш лақаб аст,
Он оташи сӯзанда, ки ишқаш лақаб аст, Дар пайкари куфру дин чу сӯзанда таб аст. Имон дигару кеши муҳаббат дигар аст, Пайғамбари ишқ на Аҷам, на Араб аст.