Шоирон
🔍
Ворид шудан
АсосӣШеърҳоШоирон
Абдулқодири Бедил
Абдулқодири Бедил

Гар тамаъ дасти талаб во мекунад,

Гар тамаъ дасти талаб во мекунад, Бар қаноат ханда лаб во мекунад. Гарм меҷӯшӣ ба лаззоти ҷаҳон, Ин шакар дуккони таб во мекунад. Мавҷи гавҳар бош, корат баста нест, Нохуне дорад адаб, во мекунад. Фатҳи боби офият вақфи касест, К-аз ҷабин чини ғазаб во мекунад. Шиша машкан, в-арна, дил ҳам з-ин бисот Роҳи куҳсори Ҳалаб во мекунад. Сояи тӯбӣ набошад, гӯ, мабош, Ҷойи мо барги инаб во мекунад. Эй чароғи маҳфили шайбу шабоб, Субҳ таҳ гир, ончи шаб во мекунад. Шарм кам дорад зи номуси адам, Ҳар кӣ тӯмори насаб во мекунад. Пунба аз мино ба ғафлат бармадор, Ин парӣ банди қасаб во мекунад. Бе адаб бар ғунча макшоед даст, Ин гиреҳро гул ба лаб во мекунад. Уқда нопайдост дар тори нафас, Лек, Бедил, рӯзу шаб во мекунад.