ЧОРА СОХТАНИ СУДОБА ВА ЗАНИ ҶОДУ

Чу донист Судоба, к-ӯ гашт хор, Наёвехт бо вай дили шаҳрёр, Яке чора ҷуст андар он кори зишт, Зи кина ба наввӣ дарахте бикишт. Зане буд бо ӯ ба парда-дарун, Пур аз чораву рангу банду фусун. Гарон буду андар шикам бачча дошт, Ҳаме аз гаронӣ ба сахтӣ гузошт. Бад-ӯ роз бикшоду з-ӯ чора ҷуст, К-аз оғоз паймон-т хоҳам дуруст. Чу паймон ситад, зар-ш бисёр дод Сухан, - гуфт,- аз ин дар макун ҳеч ёд. Яке доварӣ соз, к-ин бифканӣ, Тиҳӣ мониву рози ман нашканӣ. Магар, к-ин чунин банд чандин дурӯғ Бад-ин баччаи ту бигирад фурӯғ. Ба Ковус гӯям, ки ин аз ман аст, Чунин кушта бар дасти Аҳриман аст. Магар, к-ин шавад бар Сиёвуш дуруст, Кунун чораи ин бибояд-т ҷуст. Гар ин нашнавӣ, оби ман назди шоҳ Шавад тираву дур монам зи гоҳ.» Бад-ӯ гуфт зан: «Ман туро бандаам, Ба фармону роят сарафкандаам.» Чу шаб тира шуд, доруе хӯрд зан, Бияфтояд аз ӯ баччаи Аҳриман. Ду бачча чунон, чун бувад девзод, Чи бошад худ аз деви ҷодунажод. Яке ташти заррин биёвард пеш, Бигуфт ин сухан бо парастори хеш. Ниҳод андар ӯ баччаи Аҳриман Хурӯшиду бифканд бар ҷома тан. Ниҳон кард занрову ӯ худ бихуфт, Фиғонаш баромад ба кох аз нуҳуфт. Дар айвон парастор чандон, ки буд, Ҳама назди Судоба рафтанд зуд. Ду кӯдак бидиданд мурда ба ташт, Аз айвону кайвон фиғон баргузашт.