То ошиқи он ёрам, бекораму баркорам

То ошиқи он ёрам, бекораму баркорам, Саргаштаву побарҷо монандаи паргорам! Монандаи Миррихе бо моҳу фалак хашмам В-аз чархи кулаҳзаррин дар нангаму дар орам! Гар хеши манӣ, ёро, мебин, ки чи бехешам?! З-асрор чи мепурсӣ, чун шуҳраву изҳорам! Ҷуз хуни дили ошиқ он шер наёшомад, Ман зодаи он шерам, дилҷӯяму хунхорам! Ранҷураму медонӣ, ҳам фотиҳа мехонӣ, Ай дӯст намебинӣ, к-аз фотиҳа беморам! Ҳаллоҷи ишорат, гӯ, аз халқ ба дор омад, В-аз тундии исрорам Ҳаллоҷ занад дорам?! Иқрор макун, хоҷа, ман бо ту намегӯям, Ман мурда намешӯям, ман хора намехорам! Ай мункири махдумнӣ Шамсулҳақи Табрезӣ, З-иқрори чу ту кӯре безораму безорам!