Мунфаили хулқро нози санам доштан,
Мунфаили хулқро нози санам доштан,
Зангию бо он ҷамол оина ҳам доштан.
Хок хӯрӣ, хуштар аст з-ин ҳама танпарварӣ,
То ба кай анбонсифат ҳалқу шикам доштан?
Мешиканад сад кулоҳ
бар фалаки эътибор,
Сӯйи адабгоҳи хок як мижа хам доштан.
Чӯб ба карбос печ, тосею чармею ҳеч,
Нест ҷуз ин дастгоҳ таблу алам доштан.
Коргаҳи ҳайратӣ, варна, кӣ дорад гумон,
Дил ба бару ҳасрати дайру ҳарам доштан?
Гар талаби офият домани ҷаҳдат кашад,
Обилаворе хуш аст поси қадам доштан.
Маҳрамии вазъи даҳр бе арақи шарм нест,
Оина сайқал задаст ҷабҳа зи нам доштан.
Меҳри азал шомил аст бо ҳама зарроти кавн,
Нанги карамгустарист илми карам доштан.
Бар рухи мо бофтанд пардаи тасвири субҳ
Дам задани мо нахост шарми адам доштан.
Васвасаи вазъи шамъ доғи дили кас мабод,
Сӯхтам аз гиряву ханда ба ҳам доштан.
Оҳ, сарубарги мо сӯхт ғами оқибат,
Муҳлати айше надод мотами ҳам доштан.
Эй ҳавасандӯзи амн, ҷамъи зар офат шинос,
Хасми сари нохун аст шакли дирам доштан.
Бедил, аз уммеди хулд қатъи таваҳҳум хуш аст,
Ҷуз дили осуда нест боғи Ирам доштан.