Он, ки бо мо чанд рӯзе ошноӣ кардааст,

Он, ки бо мо чанд рӯзе ошноӣ кардааст, Дар дили худ солҳо кишваркушоӣ кардааст. Он, ки баҳри мо зи худ бигзаштаасту аз худо, Бехудиҳое беҳ аз сеҳри худоӣ кардааст. Он, ки дар роҳи дили мо дил ба рӯи раҳ фиканд, Бемуҳобо дар замин кори самоӣ кардааст. Он, ки аз дарди муҳаббат то муҳаббат ғофил аст, Ишқи моро чун ҳавасҳои ҳавоӣ кардааст. Он, ки моро дар мақоми мо ба чашми дил шинохт, Чашмаҳоро сӯи дарё раҳнамоӣ кардааст.