«Одамият»,
Тани одамӣ кай дер боз шариф нест
ба ҷои одамият,
Ту биё бубин, Саъдӣ, ки шудааст
либоси зебо нишони одамият.
Одами мақом гирад ба забону чашму бинӣ,
Ҳеч дигар фарқ намонадаст миёни
нақши девор, замири одамият.
Одамони шаҳр гӯянд ғайбати ҳамдигарро,
Сад вой, ки карданд паст
мақоми одамият.
Мақоми одамӣ шуд асири шаҳвати хеш,
Иблис бигашт ҳайрон ба кори одамият.
Мункӣ