775. ҶАНГИ БАҲРОМ БО КАРГ ВА КУШТАНИ Ӯ КАРГРО

Яке карг буд андар он марзи шоҳ, Зи болои ӯ баста бар бод роҳ. Аз он беша бугрехтӣ шери нар, Ҳам аз осмон каргаси тезпар. Саросар ҳама марз аз ӯ дар хурӯш, Аз овози ӯ кар шуда тезгӯш. Ба Баҳром гуфт: «Эй писандида мард, Барояд ба дасти ту ин коркард? Яке беша наздики шаҳри ман аст, К-аз он беша андеша баҳри ман аст. Яке карг дар вай ба сони наҳанг, Бидаррад дили шеру чарми паланг. Ба наздики он карг бояд шудан, Ҳама чарми ӯро ба тир ожадан. Магар з-ӯ баросояд ин буму бар, Ба фарри ту, эй марди пирӯзгар. Яке ҷоҳ бошад-т наздики ман, Чу наздики он номдор анҷуман, Ки ҷовид дар кишвари Ҳинду Чин Кунад бар ту-бар ҳар касе офарин». Бад-ӯ гуфт Баҳроми покизарой, Ки «Бо ман бибояд яке раҳнамой. Чу бинам ба нерӯи Яздон танаш, Бубинӣ ба хун ғарқа пироҳанаш». Бад-ӯ дод Шангул яке раҳнамой, Ки ӯро нишеман бидонисту ҷой. Ҳаме рафт бо некдил раҳнамун, Бад-он бешаи карг дил пур зи хун. Ҳаме гуфт чанде зи ороми ӯ, Зи болову паҳнову андоми ӯ. Чу бинмуд, Баҳром баргашту рафт Хиромон бад-он бешаи карг тафт. Паси пушти ӯ чанд аз эрониён Ба пайкори он карг баста миён. Чу аз дур диданд хартуми ӯ, Зи ҳангаш ҳаме паст шуд буми ӯ. Бад-ӯ гуфт: «Ҳар кас, ки шоҳо, макун, Зи мардӣ ҳаме бугзаронӣ сухун.