Шеърҳо бо теги: зебогӣ
Шеърҳои марбут ба теги «зебогӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест,
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест, Гирдоб дар ӯ чу дому киштӣ нафасест. Ҳар гӯши садаф ҳалқаи чашмест пуроб, Ҳар мавҷ ишорае зи абрӯи касест.
Он рӯз, ки чашми ту ба ман дарнигарист,
Он рӯз, ки чашми ту ба ман дарнигарист, Халқе ба ҳазор дида бар ман бигирист. Ҳар рӯз ҳазор бор дар ишқи туам Мебояд мурду боз мебояд зист.
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист,
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист, Дар ишқи ту бе ҷисм ҳамебояд зист. Дар ман асаре намонд, ин ишқ зи чист? Чун ман ҳама маъшуқ шудам, ошиқ кист?
Ақраб сари зулфи ёру маҳ пайкари ӯст,
Ақраб сари зулфи ёру маҳ пайкари ӯст, Бо ин ҳама кибру ноз, к-андар сари ӯст, Шириндаҳанею шаҳд дар шаккари ӯст, Фармондиҳи рӯзгор фармонбари ӯст.
Чашме дорам, ҳама пур аз дидани дӯст,
Чашме дорам, ҳама пур аз дидани дӯст, Бо дида маро хуш аст, чун дӯст дар ӯст. Аз дида ду даст фарқ кардан натвон, Ё ӯст даруни дида, ё дида худ ӯст.
Дарде, ки зи ман ҷон биситонад, ин аст,
Дарде, ки зи ман ҷон биситонад, ин аст, Ишқе, ки касаш чора надонад, ин аст. Чашме, ки ҳамеша хун фишонад, ин аст, Он шаб, ки ба рӯзам нарасонад, ин аст.
Ғам ошиқи синаи балопарвари мост,
Ғам ошиқи синаи балопарвари мост, Хун дар дили орзу зи чашми тари мост. Ҳон ғайр, агар ҳарифи моӣ, пеш ой, К-алмос ба ҷои бода дар соғари мост.
Аз нахли тараш бор чу борон мерехт,
Аз нахли тараш бор чу борон мерехт, В-аз сафҳаи рух гул ба гиребон мерехт. Аз ҳасрати хоки пои он тозаниҳол Селоб зи чашми оби ҳайвон мерехт.
Аз куфри сари зулфи вай имон мерехт,
Аз куфри сари зулфи вай имон мерехт, В-аз нӯши лабаш чашмаи ҳайвон мерехт. Чун кабки хироманда ба сад раъноӣ Мерафту зи хоки қадамаш ҷон мерехт.
То зулфи ту шоҳ гашту рухсори ту тахт,
То зулфи ту шоҳ гашту рухсори ту тахт, Афканд дилам баробари тахти ту рахт. Рӯзе бинӣ маро, шуда куштаи бахт. Ҳалқам шуда дар ҳалқаи симини ту сахт.
Эй оинаи ҳусни ту дар сурати зеб
Эй оинаи ҳусни ту дар сурати зеб Гирдоби ҳазор киштии сабру шикеб. Ҳар оинае, ки ғайри ҳусни ту бувад, Хонад хирадаш сароби саҳрои фиреб.
Дӣ шона зад он моҳ хами гесӯро,
Дӣ шона зад он моҳ хами гесӯро, Бар чеҳра ниҳод зулфи анбарбӯро. Пӯшид бад-ин ҳила рухи некӯро, То ҳар кӣ на маҳрам, нашиносад ӯро.
Пурсидам аз ӯ воситаи ҳиҷронро,
Пурсидам аз ӯ воситаи ҳиҷронро, Гуфто: Сабабе ҳаст, бигӯям онро. Ман чашми туам, агар набинӣ, чӣ аҷаб, Ман ҷони туам, касе набинад ҷонро.
Он ришта, ки қуввати равон аст маро,
Он ришта, ки қуввати равон аст маро, Оромиши ҷони нотавон аст маро Бар лаб чу кашӣ, ҷон кашадам аз паи он, Пайванд чу бо риштаи ҷон аст маро.
То дард расид чашми хунхори туро,
То дард расид чашми хунхори туро, Хоҳам, ки кашад ҷони ман озори туро. Ё раб, ки зи чашм захми даврон ҳаргиз Дарде нарасад наргиси бемори туро.
Гуфтам: Санамо, лоларухо, дилдоро,
Гуфтам: Санамо, лоларухо, дилдоро, Дар хоб намой чеҳра боре, ёро. Гуфто, ки равӣ ба хоб бе мо в-он гаҳ Хоҳӣ, ки дигар ба хоб бинӣ моро?