Субҳдаме ҳамчу субҳ пардаи зулмат дарид

Субҳдаме ҳамчу субҳ пардаи зулмат дарид, Нимшабе ногаҳон субҳи қиёмат дамид. Воситаҳоро бурид, дид ба худ хешро, Он-ч забоне нагуфт, бе cару гӯше шунид! Пӯст бидаррад зи завқ, ишқ чу пайдо шавад, Лек куҷо завқи он, к-ӯ кунадат нопадид? Фақр бибурда сабақ, рафта табақ бар табақ, Боз кунад қуфлро фақри мубораккалид! Куштаи шаҳват палид, куштаи ақл аст пок, Фақр зада хаймае з-он суйи поку палид! Ҷумла дили ошиқон ҳалқа зада гирди фақр, Фақр чу шайхушшуюх, ҷумлаи дилҳо мурид! Чунки ба Табрез чашм Шамси Ҳақамро бидид, Гуфт Ҳақаш: «Пур шудӣ?» Гуфт, ки «ҳал, ман мазид!»