Шоирон
🔍
Ворид шудан
АсосӣШеърҳоШоирон
Носири Хусрав
Носири Хусрав

Аз ман бирамид ғамгусорам,

Аз ман бирамид ғамгусорам, Чун дид заифу хингсорам. Гирди дари ман ҳаме наёрад, Гаштан на рафиқаму на ёрам. З-ин орази ҳамчу парри шоҳин Шояд ки ҳазар кунад шикорам. Нашнохт маро рафиқи порин, Зеро ки чунин надид порам. Чун чанбари чафта дид, азеро Ин қадди чу сарви ҷӯйборам. В-аз талъати ман замон ба зарроб Шуст он ҳама сурату нигорам. Гар гӯямаш, ин ҳамон нигор аст, Тарсам, ки надорад устуворам. Бо ҷаври замона ҳеч ҳилат Ҷуз сабр надораму надорам. З-ин дев чу ҷоҳилон натарсам, Зеро ки наёяд ӯ ба корам. Яздон-ш надод ҳеч дасте Ҷуз бар тану пайкари низорам. Кард он чи тавон-ш буду тоқат, Бо ин тани пири пуруворам. Кофури сапед гашт ногаҳ Ин анбари тар бар ин изорам. Ин тан садаф асту ман бад-ӯ дар Монандаи дурри шоҳворам. Чун дурри тамом гардам, он гаҳ Ин тира садаф бад-ӯ супорам. Ҷуз илму амал ҳаме наварзам, То баста дар ин ҳасин ҳисорам. Тимор надорам аз замона, Осон-ш ҳаме фурӯ гузорам. То рӯй ба сӯи ман наёрад, Ман рӯй ба сӯи ӯ наёрам. Дар дасти амиру шоҳ надҳам, Бар орзуи меҳӣ миҳорам. З-ин пок шудасту бехиёнат Ҳам доману дасту ҳам изорам.