Эй моҳи ману ҷони ман

Эй моҳи ману ҷони ман, Зӯҳраи дар хоби ман, Эй рафта ҷаҳон зи дасти ман, ахтари рахшони ман! ​Дил зи фироқи дасти ту гашта гадои манзилат, Кӯҳу гадои обрӯ зилле чу дар рӯъё ман. ​Ман чу зи худ рамидаам, ринди аз худ кашидаам, Пай ба раҳат чу мондаам, маскани ин ҷаҳони ман! ​Эй ки зи ақл фаро шавам, баста зуннори риҳлатам, Даст ки гирад ин ҷони ман? Ишқи ману ниҳоли ман! ​Бас ки маро ин далқи ишқ, чора чи ҷӯям зи биҳишт? Боғи ману баҳори ман, оби равони Адни ман! ​Гарчи бикушта ишқи ту, эй боғи ки дар канори ман, Суду зиёну офатам, чархи балову қудратам. ​ар ту набоши дар канор, мурда бувад ин нафасам, Гуфт: «Фироқӣ, ин сиришк баҳри чӣ резии дар биҳишт?» ​Гуфтам, ки: «Сӯхтам дар фироқ з-он ишқи чу боду номи ман».