Ашрафи Самарқандӣ

Ашрафи Самарқандӣ (Муҳаммад ибни Абдуллоҳ), шоири маъруфи асри XII буда, яке аз суханварони тавонои замони худ ба шумор мерафт ва ӯро бо лақаби «Сайиду-ш-шуаро» (сарвари шоирон) мешинохтанд. Ӯ бештар дар қолабҳои қасида ва ғазал шеър мегуфт. Ба ғайр аз шеър, ӯ дар илмҳои фалсафа, тиб, мантиқ ва нуҷум (астрономия) дасти боло дошт. Аз ӯ «Девон»-и ашъор боқӣ мондааст. Дар эҷодиёти ӯ таъсири услуби шоирони гузашта, аз ҷумла Рӯдакӣ, эҳсос мешавад.