Ай лӯлиён, ай лӯлиён, як лӯлие девона шуд

Ай лӯлиён, ай лӯлиён, як лӯлие девона шуд, Таште фитод аз боми мо, нак сӯйи маҷнунхона шуд! Мегашт гирди ҳавз ӯ чун ташнагон дар ҷустуҷӯ, Чун хушкнона ногаҳон дар ҳавзи мо тарнона шуд! Ай марди донишманд ту, ду гӯш аз ин барбанд ту, Машнав ту ин афсун, ки ӯ з-афсуни мо афсона шуд! З-ин ҳалқа биҷҳад гӯшҳо, к-ӯ ақл бурд аз ҳушҳо, То сар ниҳад бар осиё, чун дона дар паймона шуд! Бозӣ мабин, бозӣ мабин, ин ҷо ту ҷонбозӣ гузин, Сарҳо зи ишқи ҷаъди ӯ бас сарнигун чун шона шуд! Ғарра машав бо ақли худ, бас устоди муътамад, К-устуни олам буд ӯ, нолонтар аз ҳаннона шуд! Ман, ки зи ҷон бибридаам, чун гул қабо бидридаам, З-он рӯ шудам, ки ақли ман бо ҷони ман бегона шуд! Ин қатраҳои ҳушҳо мағлуб баҳри ҳуш шуд, Зарроти ин ҷонрезҳо мустаҳлики ҷонона шуд! Хомуш кунам, фармон кунам в-ин шамъро пинҳон кунам, Шамъе, ки андар нури ӯ хуршеду маҳ парвона шуд!