Мехоҳам
Мехоҳам боз аз нав тифл шавам,
Чу субҳгоҳон аз хоб сер шавам.
Ҳар шабу рӯз дар дастони модар,
Аз азобу бехобиҳояш бехабар.
Аз оғӯшу, аз шири сафеди гуҳар
К-аз буяш нест гарон ягон ҷавҳар
Бениҳоят ёд мекунам он рӯзҳоро
Гарчанд будам тифли кӯчак он замон
Мебояд к-он лаҳзаҳо дар ёд намемонд,
Ҷуз чеҳраи пири модар нишоне намонд.
Аз ӯҳдадориву сахтии рӯзгори ин замон,
Шудам гурусна аз хоби тифлӣ дар армон.
Афсус надорам чу Ҳарри* асои сеҳрнок,
Албатта кор мефармудам ӯро самаранок
Бармегардондам айёми ширини кӯдакӣ,
Бепарвоӣ, бозикунӣ, нодониву соддагӣ.
Ва бигзор бинӯшам нӯшобаи сеҳрнок,
Ки бимонам ҳамеша он тифли бегуноҳ!
..