Рубоиёт · 5 дақиқа
Хайём: рубоӣ ҳамчун савол
Рубоиёти Хайём бештар аз ҷавоб, фазои савол месозад: вақт, марг, шодӣ ва озодии фикр.
Умари Хайём дар зеҳни хонандагон пеш аз ҳама бо рубоӣ зинда аст. Қуввати ин жанр дар кӯтоҳӣ ва фишурдагии фикр аст: чор мисраъ метавонанд тамоми як баҳси фалсафиро оғоз кунанд.
Хайём аксар вақт ба ҷои ҳукми қатъӣ савол мегузорад. Ӯ хонандаро маҷбур мекунад, ки дар бораи вақт, марг, маънои зиндагӣ ва лаҳзаи ҳозир фикр кунад.
Рубоӣ шакли кӯтоҳ аст, аммо метавонад андешаи хеле калонро бардорад.
Нишопур барои Хайём танҳо зодгоҳ нест; он як муҳити илмӣ ва фарҳангист, ки математик, мунаҷҷим ва шоирро дар як шахс ҷамъ овард.
Дар саҳифаи мақола чунин хондан ба шеърҳо замина медиҳад: баъд аз матн хонанда метавонад ба рубоиёти худи шоир гузарад ва ин саволҳоро дар шеърҳо ҷустуҷӯ кунад.
