Биё, ки бахти ҷавонро ҷавон ба бар гирем,

Биё, ки бахти ҷавонро ҷавон ба бар гирем, Ба кӯи дил биравему аз ӯ хабар гирем, Зи кӯрдуд чӣ ҳосил, баланд даргирем! Биё, ки дарди ту бо ман аниси дерин аст, Азоби ишқи мунират азоби ширин аст, Биё, ки з-оташи дил хирмани шарар гирем! Биё, ки пар бикушоем сӯи дуриҳо, Занем бар сари дунёву ин сабуриҳо, Ҳама замину замонро ба зери пар гирем! Чӣ шӯхшанги балоӣ, чи ҳадди тамкинӣ, Ҳазор бор бубинам, ҳамон нахустинӣ, Биё зи ишқи дубора шукӯҳу фар гирем! Биё, ки умри фирорӣ ба мо замон надиҳад, Миёни мову ту дурӣ? Худо нишон надиҳад! Биё зи ишқ ба рағми қазо сипар гирем! Ҳанӯз навбати ишқу ҷунуни дил аз мост, Насиби заҳри гуворову хуни дил аз мост, Зи умр ҳар чӣ тавонем, он қадар гирем! Хаёли ту чу набошад, камоли ман ҳеҷ аст, Ҷамоли ту чу набошад, ҷалоли ман ҳеҷ аст. Биё чу дарди диле ҳаст, шеъри тар гирем! Биё, ки тирамаҳу мавсими хазонрез аст, Нигоҳи хастаи хуршед дардангез аст, Биё, баҳор кунем, ошиқӣ зи сар гирем!