Ҳар нафас аз сина шавқи рӯзгорам меравад,
Ҳар нафас аз сина шавқи рӯзгорам меравад,
Оташам кам мешавад, шӯру шарорам меравад.
Рӯзҳо чун сайди наздиканд дар пеши назар,
То камонро рост месозам, шикорам меравад.
Меравам аз худ, чу ояд рӯзи нав чун ёри нав,
То ба худ меоям аз шавқ, аз канорам меравад.
Мӯи ман мерезад андар рӯи дафтар чун хазон,
Аз сари сабзам ту гӯӣ баргу борам меравад.
Орзуҳо пайкарамро ҳар дам оташ мезананд,
Дуди дил аз сина бо дуди сигорам меравад.
Ман гузар кардам зи ҷони хеш баҳри зиндагӣ,
Зиндагӣ аммо чу ёри раҳгузорам меравад.