Рафтам зи дасти худ ман, дар бехудӣ фитодам

Рафтам зи дасти худ ман, дар бехудӣ фитодам, Дар бехудии мутлақ бо худ чи нек шодам! Чашмам бидӯхт дилбар, то ғайри ӯ набинам, То чашмҳо баногаҳ дар рӯйи ӯ кушодам! Бо ман ба ҷанг шуд ҷон, гуфто: «Маро маранҷон!», Гуфтам: «Талоқ бистон!». Гуфто: «Бидиҳ!» «Бидодам!». Модар чу доғи ишқат медид дар рухи ман, Нофам бар он бурид ӯ, он дам, ки ман бизодам! Гар бар фалак равонам в-ар лавҳи ғайб донам, Ай ту салоҳи ҷонам, бе ту чи дар фасодам! Ай парда барфиканда, то мурда гашта зинда, В-аз нури рӯят омад аҳди аласт ёдам! Аз ишқи шоҳи парён чун ёва гаштам, ай ҷон, Аз хешу халқ пинҳон, гӯйӣ паринажодам! Табрези Шамси динро гуфтам: «Тано, ки бошӣ?», Тан гуфт: «Хок!»-у ҷон гуфт: «Саргашта ҳамчу бодам!».