Гоҳ-гаҳ содагони кӯдакдил
Гоҳ-гаҳ содагони кӯдакдил
Аз ман асрори шеър мепурсанд.
Аз табутоби ранҷҳои ман
Дар сари кори шеър мепурсанд.
Чист шеър? Эй басо суол кунанд,
Гӯиё ман паямбари шеърам.
Ҳол он, ки дар ошёни адаб
Як гадои паси дари шеърам.
Воқиан шеър чист? Ин матлаб
Мебарад рӯзу шаб қарорамро,
Садди нашкастанӣ чу кӯҳи азим
Мениҳад аспи роҳворамро.
Ҳама ҷо ҳаст, боядаш дарёфт,
Шеър шояд атои раббонист.
Чун ҳумое ба пушти кӯҳи Қоф,
Ҳама ҷо ҳаст, лек пайдо нест.
Балки дар осмони ниликор
Су-суи ҷодуии кавкабҳост?
Балки нақши ситораи паррон,
Дар ҷабини сиёҳии шабҳост?
Балки дар кулбаи ғамангезе
Гиряи аввалини навзод аст?
Балки олоии касалмандест,
Ки аҷал як дамаш амон додаст?
Ё васият накарда шабҳангом
Дидагон боз карда пас мурдан?
Ё зи гулбун ҷудову дар гулдон
Оҳи гул пештар зи пажмурдан?
Ё худо гуфта, ҷон супоридан
Баъди якумр бехудоиҳо?
Ё пушаймониҳои бесуде
Баъди ҷонкоҳии ҷудоиҳо?
Балки парвози ақлу эҳсос аст
То ба ҷое, ки одамӣ нарасад?
Балки тақлиди сеҳру эъҷоз аст,
Ки ба таҳқиқи оламе нарасад?
Ё ки тасвири инқилоби дил аст,
К-аз диле бар диле мадор шавад –