Як шабе бехаёл дуздона
Як шабе бехаёл дуздона
Маст, ғалтон ба кӯи ту рафтам.
Дил як ошуфт, ҳар чӣ бодо бод,
Боз дар ҷустуҷӯи ту рафтам.
Як шабохун задам ба эҳсосат,
Руҷъате бар замири ту кардам.
Рахна кардам дили харобатро,
Боз пешат ниёз овардам.
Хона беназм, рӯзгори пареш,
Қисмати сахту бесаробоне.
Аввали ишқ – бӯсаю оғӯш,
Охири ишқ – хонавайронӣ.
Шикваҳо хост аз дару девор,
Аз ду чашмат сиришки ҳасрат рехт,
Ман ки як вақт ошиқат будам,
Бар сарам жолаи маломат рехт.
Суратат, сурати ҷавоният
Аз ҳамон чорчӯби зарандуд
Сӯи ман бо умед менигарист,
К-охири ишқи мо чӣ хоҳад буд?
Оваҳ, оваҳ, чи рӯзгоре буд –
Кӯдакона хаёлбозиҳо.
Бехудиҳову хештансозӣ,
Худшиносиву дилгудозиҳо.
Ҳам зи худ дур, ҳам ба худ наздик
Домани ёру домани коре...
Аввали ишқ – хандаю шӯхӣ,
Охири ишқ – ранҷу озоре.
Ҳар ду чанде фасона бофидем,
Гум шудем оқибат дар афсона.
Баъди ҳамдӯшиву ҳамоғӯшӣ
Инак имрӯз ҳар ду бегона...
Сархаму бедимоғ аз кӯят
Боз бехуд ба кӯи худ рафтам.
Ҷустуҷӯи ту омадам, аммо
Боз бар ҷустуҷӯи худ рафтам.
Ман чӣ созам, ки андар ин дунё
Аз муҳаббат касе наёсудаст.